Ένα βράδυ σαν όλα τα άλλα...ή πάλι ίσως και όχι...

Είναι κάποιες βραδυές που μοιάζουν με τις άλλες και όμως δεν είναι ίδιες..μόνο το επόμενο ξημέρωμα μπορείς να είσαι σίγουρος για τη μοναδικότητά τους..ΜΟΝΑΔΙΚΟΤΗΤΑ..τι λέξη και αυτή, όμορφη σαν πολλές άλλες που κατέχει το ελληνικό λεξιλόγιο και μόνο ελάχιστες στιγμές μπορούμε να τις νιώσουμε.."θέλω να με κάνεις να νιώθω μοναδική"..λέει η κοπέλα στο αγόρι χωρίς να κατανοεί ο νεαρός τι εννοεί με τη λέξη μοναδική...είναι αυτό που έχει στο μυαλό του? ή μήπως είναι κατι άλλο? γιατί οι γυναίκες είμαστε περίεργα όντα..κακά τα ψέματα δεν βγάζουν άκρη μαζί μας οι άντρες και αν το καλοσκεφτούμε...και εμείς οι ίδιες χανόμαστε με τις σκέψεις μας κάποιες φορές...είναι όπως όταν θυμώνουμε όταν έρχονται οι δύσκολες μέρες του μήνα και καθόμαστε μετά να αναλογιστούμε γιατί θυμώσαμε τόσο πολύ? τί ήταν αυτό που μας πείραξε..η πράξη?η σκέψη?το συναίσθημα?ή μήπως αυτά που δεν είπαμε..όπως τώρα για παράδειγμα..αυτά που γράφω νομίζω ότι είναι μια βροχή σκεψεων μες το μυαλό μου που δεν μπορεί κανείς άλλος να τα καταλάβει εκτός από μένα..και γιατί θα μου πείς τα μοιράζομαι στο blog?? ίσως είναι αυτή η μάσκα της ανωνυμίας που με βοηθάει να εκφράσω τις τρελές σκέψεις που γυρίζουν στο μυαλό μου...ίσως γιατί κουράστηκα να γεμίζω το ημερολόγιο μου με σελίδες χωρίς νόημα..ίσως γιατί ποτέ δεν πρόκειτε να τα διαβάσει κανείς..ή ίσως και πάλι γιατί ελπίζω ότι κάποια μέρα θα διαβαστούν και.. κάποιος..κάπου..θα με καταλάβει......
καλή μοναδική νύχτα ;)